Monday, 5 August 2019

Govor vrhovne glavarice Sestara Milosrdnica Časna Majka iz Zagreba, s. Miroslava Bradica




Poštovane dame i gospodo!

Čast mi je i radost u ime Družbe sestara milosrdnica -/ sv. Vinka Paulskoga s generalnom Kućom maticom u Zagrebu / iskreno i toplo pozdraviti sve ovdje prisutne.

S posebnim poštovanjem  pozdravljam: predsjednika Hrvatskog sabora gosp. GORDANA JANDROKOVIĆA, Izaslanika  Predsjednice RH, dr TOMISLAVA MADŽARA, Izaslanika Predsjednika Vlade i ministra zdravstva dr. MILANA KUJUNDŽIĆA, te gradonačelnika grada Zagreba MILANA BANDIĆA,

Iskreno pozdravljam delegata uzoritog kardinala  i generalnog vikara mons. TOMISLAVA SUBOTIČANEC, kao i Rektora HK Sveučilišta ŽELJKA TANJIĆA.

S poštovanjem pozdravljam Veleposlanika  države Izrael u RH mr. ILANA MORA , Rabina LUCIANA MOŠE PRELOVIĆA izaslanika židovske općine u Zagrebu, te sve ostale crkvene i državne dužnosnike.

Srdačno pozdravljam ravnatelja bolnice KBC-a „SESTRE MILOSRDNICE“ dr. Maria Zovaka kao domaćina i cjelokupno medicinsko osoblje.
S posebnom zahvalnošću  želim pozdraviti ovdje prisutnog gosp. MARKA DANONA koji nas  je svojim  neumornim istraživačkim radom, zajedno sa ekipom marljivih liječnika, doveo do ove svečanosti. 

U ovom značajnom povijesnom trenutku za Družbu sestara milosrdnica, radosna sam što je konačno skinut plašt mukotrpne šutnje o životu i plemenitom djelovanju uzoritog kardinala Alojzija Stepinca i sestara milosrdnica  u njihovoj vlastitoj bolnici na Vinogradskoj cesti i što će konačno zasjati istina u pravom svjetlu.

Stoga od srca zahvaljujem svima koji su uložili veliki trud da mukotrpnim istraživanjem otkriju jedinu i pravu istinu o liječenju i spašavanju pripadnika Židovskog naroda, nasuprot tolikih laži koje su izrečene na plemenito djelovanje kardinala Stepinca, sestara milosrdnica  i cijelog hrvatskog naroda.
Vjerujem da je mnogima od vas poznato da su ovu bolnicu izgradile sestre milosrdnice  1893 g. uz velika materijalna odricanja i žrtve sestara. Sestre milosrdnice bile su vlasnice bolnice sve do pojave komunističkog režima, te su vodile cjelokupno njezino poslovanje.

U to vrijeme, bolnica sestra milosrdnica sa svojih 9 paviljona, brojnim dodatnim odjelima,  najmodernijom medicinskom opremom i sa svojih 1155 bolesničkih ležaja slovila je kao najopremljenija bolnica u ovom dijelu Europe. Da bi se postigla što bolja kvaliteta rada u sklopu bolnice sestara milosrdnca otvorena je 1931.g. Škola za bolničarke koja je imala za cilj izobrazbu kvalitetnih sestara bolničarki, prvenstveno redovnica. Uz liječnike predavače, službu nastavnice bolničke škole vršila je i s. Blanda Stipetić prva ravnateljica škole.

Bolnica se isticala po visokoj medicinskoj stručnosti i kvaliteti liječničkog i sestarskog rada. Uz liječnike i ostalo osoblje,  152 sestre milosrdnice djelovale kao sestre bolničarke u dvorbi bolesnika a jedan manji broj sestara djelovao je kao pomoćno osoblje. Uz 52 liječnika, brojno osoblje u pomoćnim službama te duhovnike i ispovjednike bolnica sestara milosrdnica imala je snažan tim visokih moralnih načela spreman podnijeti svaku žrtvu u obrani temeljnih ljudskih vrijednosti: života i slobode.

U najtežem razdoblju II. svjetskog rata i prvim počecima komunističkog režima vodstvo bolnice preuzela je izvanredno sposobna i mudra redovnica milosrdnica s. Bogoljuba Jazvo, dotadašnja ravanateljica Ženske realne gimnazije na  Savskoj. Bila je obdarena velikim organizatorskim sposobnostima, snažna duha i čvrsta karaktera. Više o njoj i njezinu radu možete pročitati u Katalogu tiskanom za ovu prigodu.

Uz kardinala Stepinca i ostalo osoblje upravo nju možemo smatrati   središnjom osobom za spašavanje ugroženih Židova  u bolnici sestara milosrdnica za vrijeme II. svjetskog rata. Ostvarila je usku suradnju s uzoritim kardinalom Stepincem i mudrim vodstvom bolnice kroz diskretnu suradnju s medicinskim osobljem pod cijenu vlastitog života i života brojnih liječnika i sestara pridonjela je spašavanju brojnih nedužnih ljudi  progonjenih zbog njihove židovske nacionalnosti. 

Sam kardinal Stepinac prvi je došao na ideju da u Bolnicu sestara milosrdnica, koja je bila privatna i samostalna, i kao takva nije podlijegala policijskim pretragama,  smjesti pod vidom teških bolesnika mnoge ugrožene Židove. To mu je i uspjelo uz izvanrednu suradnju sa vodstvom bolnice i bolničkog tima kojeg su uz hrabre liječnike mahom činile sestre milosrdnice.

Za sestre milosrdnice čin spašavanja  života drugih nije bilo ništa novo. Po svojoj karizmi i redovničkim zavjetima posvetile su svoj život Bogu te odlučile biti na pomoć svakom čovjeku koji je u nevolji bez obzira na njegovu vjersku, nacionalnu i društvenu pripadnost, uključujući  najmanju, djetinju dob pa sve do duboke starosti. Činile su to hrabro pod cijenu vlastitog života, što su pojedine i mučeništvom dokazale.

Svjesne tolike patnje nedužnih ljudi  sestre milosrdnice stavile su i svoj samostan u Frankopanskoj 17 u službu spašavanja ugroženih skrivajući progonjene majke s djecom do njihova odlaska na sigurnije mjesto.
U tim teškim i opasnim vremenima kardinal Stepinac je, uza sve svoje brojne obaveze, često odlazio u Bolnicu sestara milosrdnica da pohodi bolesnike, da ih ispovijedi i utješi. Ponekad bi ostajao i po više sati a jednom prigodom proveo je čitav dan neprimjetan u bolničkim vinogradima u molitvi i razmišljanju stvarajući nove planove za spašavanje  ljudi. 

Ponekad bi znao rano ujutro nazvati i odlučnim glasom narediti da se primi na pregled određena redovnica iz Karmela jer se sumnja na opasnu bolest. Sestri Bogoljubi bilo je odmah jasno o kome se radi te bi u najvećoj diskreciji pripremila liječnički tim i osigurala bolničku sobu. Nisu li sva ova plemenita djela uzoritog kardinal Stepinca dokaz da je sve činio kako bi spasio tolike prognane i unesrećene ne praveći razlike zbog njihove vjerske ili nacionalne pripadnosti. Odakle onda tolike laži kojima se blati njegov plemeniti lik?

Nastupom komunističkog režima prestala je svaka mogućnost spašavanja ugroženih Židova u Bolnici sestara milosrdnica a uprava bolnice prešla je u ruke komunističkih vlasti. Sestre milosrdnice samo su još prividno upravljale bolnicom. Proživljavale su teška poniženja i zlostavljanja sve do 1949.g. kada im je nasilno oduzeta bolnica i sve okolno zemljište.  Sve sestre njih 95 među kojima i bolesne starice morale su napustiti bolnicu bez da su išta smjele i mogle ponjeti. I tako sve do danas.

U tim teškim vremenima pale su i krvave žrtve iz redova sestara milosrdnica. U razdoblju između 1944.g. i 1946.g. ubijeno je sedam sestara milosrdnica kao žrtve komunističkog režima ubijene iz mržnje prema vjeri zbog privržene ljubavi Crkvi i narodu.  Jedna od njih bila je i s. Blanda Stipetić nastavnica i prva ravnateljica Bolničke škole sestara milosrdnica na Vinogradskoj cesti. 29. lipnja 1945.g. presudom Vojnog suda Komande grada Zagreba osuđena na smrt a dan kasnije 30. lipnja odvedena upravo iz ove bolnice i pogubljena strijeljanjem u 56 godini života. Mjesto strijeljanja i njezin grob da danas nam nisu poznati.

Nažalost u komunističkom  režimu takva je bila sudbina i cijelog hrvatskog naroda kojemu su i kardinal Stepinac i sestre milosrdnice kroz povijest časno i s ljubavlju služili. Stoga nam teško padaju laži koje nas optužuju da smo u Jastrebarskom ubijale djecu koju smo s najvećom ljubavlju njegovale, okružene partizanskom stražom koja je s bajonetama na puškama pratila svaki naš korak.

Neka ovo moje izlaganje bude zraka svjetla u razotkrivanju dugo skrivane istine o nesebičnom zalaganju kardinala Stepinca, hrabrih liječnika vinogradske bolnice i požrtvovnih sestara milosrdnica u spašavanju nedužnih ljudi čija je krivnja u kobnom trenutku vremena bila pripadnost vlastitom narodu.



Palabras de la Superiora General de la Congregación de las Hermanas de la Caridad de San Vicente de Paul de Zagreb, madre Miroslava Bradica

Estimadas damas y señores

Es un honor y alegría para mí, en nombre de la Congregación de las Hermanas de la Caridad de San Vicente de Paul de Zagreb, el saludar sincera y cálidamente a todos los aquí presentes.

Con particular respeto saludo: al Presidente del Sabor Croata señor GORDAN JANDROKOVIĆ, al representante de la Presidente de la República de Croacia, dr TOMISLAV MADŽAR, al representante del Presidente del Gobierno y Ministro de Salud dr. MILAN KUJUNDŽIĆ, y al Alcalde de la ciudad de Zagreb MILAN BANDIĆ.

Saludo sinceramente al delegado de Su Eminencia el Señor Cardenal y Vicario General monseñor TOMISLAV SUBOTIČANEC, así como al Rector de la Universidad Católica de Croacia ŽELJKO TANJIĆ.

Saludo con respeto al Embajador del Estado de Israel en la República de Croacia magistar ILANA MORA, al Rabino LUCIANO MOŠE PRELEVIĆ representante de la comunidad judía en Zagreb, así como los demás funcionarios eclesiásticos y estatales.

Cordialmente saludo al director del hospital KBC „SESTRE MILOSRDNICE“ dr. Mario Zovak como anfitrión y al conjunto de su personal médico.

Con particular agradecimiento  deseo saludar al aquí presente señor MARKO DANON quien con su incansable trabajo investigativo con su equipo de diligentes médicos, nos condujo a esta celebración.

En este significativo momento histórico para la Congregación de las Hermanas de la Caridad, es mi satisfacción que finalmente se quitó el doloroso manto del silencio sobre la vida y noble actuar del ejemplar cardenal Alojzije Stepinac y de las Hermanas de la Caridad en su propio hospital en la calle Vinogradska y que finalmente se conoce la verdad en su verdadera luz.

Por eso agradezco de corazón a todos los que hicieron un gran esfuerzo para que con una investigación concienzuda acerca de la única verdad de los cuidados médicos y salvación de integrantes del pueblo judío, en lugar de tantas mentiras que se impusieron sobre el noble actuar del cardenal Stepinac, de las Hermanas de la Caridad y de todo el pueblo croata.

Creo que muchos de que a vosotros es conocido que este hospital lo construyeron las Hermanas de la Caridad en 1893 con gran renuncia material y sacrificio de las Hermanas. Las Hermanas de la Caridad fueron sus dueñas, hasta que apareció el régimen comunista, y conducían la totalidad de sus operaciones.

En ese tiempo, el Hospital de las Hermanas de la Caridad con sus 9 pabellones, numerosos departamentos adicionales, equipamiento médico de última generación y con sus 1155 camas, era conocido como el hospital más equipado de esta parte de Europa. Para lograr la mejor calidad de trabajo posible dentro del hospital, las hermanas abrieron en 1931 una Escuela de Enfermeras que tenía como objetivo una instrucción de calidad de las enfermeras, principalmente religiosas. Además de profesores médicos, tambien fue profesora de la Escuela de Enfermería la hermana Blanda Stipetić, primera directora de la Escuela.

El hospital se destacaba por su alto profesionalismo médico y por la calidad del trabajo de los médicos y de las enfermeras. Además del personal médico y otros, 152 Hermanas de la Caridad actuaban en el cuidado de los enfermos y una pequeña parte de religiosas trabajaba como personal auxiliar.
Junto a 52 médicos, numeroso personal en servicios auxiliares así como sacerdotes y confesores del hospital, las Hermanas de la Caridad tuvieron un importante equipo con altos principios morales dispuestos a soportar cualquier sacrificio en defensa de los valores humanos: la vida y la libertad.

En los más dificiles momentos de la Segunda Guerra Mundial y en los comienzos del régimen comunista el hospital era conducido por la extraordinariamente capaz y sabia religiosa de la Caridad la hermana Bogoljuba Jazvo, hasta ese entonces directora del Colegio Secundario Real para mujeres de la calle Savska. Estaba dotada de una gran capacidad organizativa, un espiritu fuerte y un sólido caracter. Más sobre ella y su trabajo puede leerse en el Catálogo impreso para esta ocasión.

Junto al Cardenal Stepinac y el resto del personal justamente a ella podemos considerar la persona central en salvar a los judíos vulnerables en el Hospital de las Hermanas de la Caridad durante la Segunda Guerra Mundial. Trabajó muy de cerca con el ejemplar Cardenal Stepinac y con su sabia conduccion del Hospital mediante la cooperación discreta con el personal médico, al precio de su propia vida y de la vida de numerosos médicos y enfermeras s ha contribuido al rescate de muchos inocentes perseguidos debido a su nacionalidad judía.

El propio Cardenal Stepinac fue el primero que llegó a la idea de que en el Hospital de las Hermanas de la Caridad, que era privada e independiente, y como tal, no estaba sujeto a registros policiales, ubicaran a muchos judíos quienes estaban en peligro, entre enfermos graves. Logró hacerlo con la cooperación extraordinaria de la administración del hospital y del equipo del hospital, que además de los valientes médicos, consistía principalmente en las Hermanas de la Caridad.

Para las Hermanas de la Caridad el hecho de salvar la vida de otros no era nada nuevo. Por su carisma y votos religiosos consagraron su vida a Dios y decidieron ayudar a todas las personas que se encuentran en desgracia sin importar su pertenencia religiosa, nacional o social, incluyendo desde los más pequeños hasta los de mayor edad. Lo hicieron con valentía con el peligro de su propia vida, lo que algunas han demostraron por el martirio.

Conscientes del sufrimiento de tantas personas inocentes, las Hermanas de la Caridad pusieron su propio convento de la calle Frankopanska 17 al servicio de salvar a los que estaban en peligro, escondiendo a las madres perseguidas con sus hijos hasta su partida a un lugar más seguro.

En esos tiempos duros y peligrosos el Cardenal Stepinac, a pesar de todos sus numerosos compromisos, con frecuencia salía al Hospital de los Hermanas de la Caridad para visitar a los enfermos, para confesarlos y confortarlos. A veces se quedaba varias horas y en una ocasión pasó todo el día desapercibido en los viñedos del hospital en oración y pensando creando nuevos planes para salvar a las personas.

A veces llamaba temprano en la mañana y con voz decidida pedía que se reciba para revisación a una cierta religiosa del Carmelo porque se sospechaba que tenía una enfermedad peligrosa. A la hermana Bogoljuba le era enseguida claro de que se trataba y en la mayor discreción preparaba un equipo médico y aseguraba una habitación de hospital.

¿No son acaso todas estas acciones del ejemplar Cardenal Stepinac prueba de que todo se hacía para salvar a tantos perseguidos e infelices sin hacer diferencias debido a su pertenencia religiosa o nacional?. ¿De donde tantas mentiras con las que se ensucia su noble figura?

Con el advenimiento del régimen comunista, cesó cualquier posibilidad de rescatar a los judíos en peligro en el Hospital de las Hermanas de la Caridad y la administración del hospital pasó a manos de las autoridades comunistas.

Las Hermanas de la Caridad solo aparentemente administraban el hospital. Sufrieron severas humillaciones y abusos hasta 1949. cuando les quitaron por la fuerza el hospital y toda la tierra circundante. Todas las 95 hermanas, incluidas ancianas enfermas, tuvieron que abandonar el hospital sin que se les permitiera tomar nada. Y así hasta el día de hoy.

En esos tiempos dificiles cayeron también como víctimas sangrientas Hermanas de la Caridad. En el período entre 1944 y 1944 fueron asesinadas siete hermanas de la Caridad como víctimas del régimen comunista, muertas por odio, por su fe y su amor a la Iglesia y la nación.

Una de ellas fue la hermana Blanda Stipetić, profesora y primera directora de la Escuela de Enfermeras de las Hermanas de la Caridad en la calle Vinogradska. El 29 de junio de 1945 por sentencia del Tribunal Militar del Comando de la ciudad de Zagreb fue condenada a muerte y al otro día el 30 de junio fue llevada justamente desde este hospital y fusilada a los 59 años de vida. El lugar de su fusilamiento y su tumba hasta el día de hoy no son conocidos.

Lamentablemente en el rágimen comunista tal fue el destino de todo el pueblo croata, a quien el Cardenal Stepinac y las Hermanas de la Caridad, a lo largo de la historia, han servido con honor y amor. Por eso, mal nos caen las mentiras que nos acusan de matar en Jastrebarsko a los niños que cuidábamos con el mayor amor, rodeados de una guardia partisana que, con bayonetas en sus rifles, seguía cada uno de nuestros pasos.

Que estas palabras mias sean un rayo de luz para revelar la verdad largamente oculta del compromiso desinteresado del cardenal Stepinac, de los valientes médicos del Hospital de la calle Vinogradska y de las sacrificadas Hermanas de la Caridad para salvar a personas inocentes, cuya culpa en ese tiempo fatal era pertenecer a su propio pueblo.




Tuesday, 23 July 2019

Croaticum Autumn School of the Croatian Language and Culture

Dear Sir or Madam,

I'm contacting  you on behalf of Croaticum – Centre for Croatian as a Second and Foreign Language at Department for Croatian Language and Literature, Faculty of Humanities and Social Sciences, Zagreb, Croatia. We would like to inform you about possibility of attending our Autumn School of the Croatian Language and Culture that will be held in Zagreb 09/09/2019 – 27/09/2019.

More informations about the course you can find on this link: Croaticum Autumn School. Also, please find in the attachment posters in Croatian and English about our autumn school that you can share, if you find it convenient, with whom you find it is useful.

In some cultures they see September as a new beginning, as if it would be a new year. Maybe your resolution for a certain new start can be learning the Croatian language with us in Zagreb.

We wish you nice and relaxing summer!

 

 Poštovani, 

javljam Vam se uime Croaticuma – Centra za hrvatski kao drugi i strani jezik Odsjeka za kroatistiku Filozofskog fakulteta u Zagrebu. Željeli bismo s Vama podijeliti obavijest o mogućnosti učenja hrvatskog jezika i kulture u nadi da je informacija korisna za moguće posjetitelje u Vašoj ustanovi ili je možete proslijediti onima za koje mislite da bi im bilo korisno. Riječ je o Croaticumovoj jesenskoj školi hrvatskog jezika i kulture koja će se održati od 9. 9. do 27. 9. 2019. u Zagrebu.

Više informacija možete naći na ovoj poveznici: Croaticumova jesenska škola. U privitku su i plakati na hrvatskom i engleskom koje možete staviti na neku svoju oglasnu ploču, web i sl. ako Vam se učini prikladno. 

U nekim kulturama rujan je kao početak nove godine. Možda Vaša odluka za svojevrsni novi početak može biti učenje hrvatskog jezika s nama u Zagrebu.

Srdačno Vas pozdravljamo i želimo ugodno i opuštajuće ljeto!

Best regards,

Ranka Đurđević, lecturer
Croaticum - Centre for Croatian as a Second and Foreign Language
Ivana Lučića 3
10 000 Zagreb


Saturday, 13 July 2019

Fantastična večer klapa iz iseljeništva na Festivalu u Omišu

Fantastična večer klapa iz iseljeništva na Festivalu u Omišu

Članice klape Valovi iz iz Buenos Airesa (Argentina) oduševile su brojnu nazočnu publiku na 53. Festivalu klapa u Omišu izvrsnim pjevačkim umijećem i atraktivnim nastupom u okviru festivalskog programa posvećenog klapama iz hrvatskog iseljeništva…

Napisala: Branka Bezić Filipović

Večer klapa na ovogodišnjem 53. Festivalu klapa u Omišu sinoć 12. srpnja na Trgu sv. Mihovila otvorila je klapa Samoana iz Aucklanda na Novom Zelandu, koja uvijek predstavlja atrakciju. Osnovana u okviru Hrvatskog doma, mada članovi nisu hrvatskog podrijetla, a hrvatski jezik uče ''u hodu'', klapa njeguje a capella tradiciju s pacifičkim prizvukom. Svaki njihov nastup u Hrvatskoj pobudi zanimanje publike, koju su ovaj put počastili i Oliverovom pjesmom Moj anđele, u znak sjećanja na popularnog pjevača.

Slijedio je zatim nastup mješovite klape Kartolina iz Windsora, koja djeluje u okviru Hrvatske katoličke misije sveti Franjo Asiški. Klapu koja je osnovana 2013. godine vodi Višnja Tijardović, članica s diplomom Glazbene akademije u Splitu. Većina od sedam članova klape rođena je u Hrvatskoj i došla u Kanadu iz raznih krajeva. U Windsoru su organizirali prvi klapski koncert 2015. godine, koji je već postao tradicionalan. Klapa je početkom srpnja nastupila na Danu Kanade u organizaciji Veleposlanstva Kanade u Zagrebu.

S namjerom da se hrvatska klapska tradicija prenese na mlađe generacije, Višnja Tijardović već četiri godine uvježbava dječju klapu Fritulice, koja ima iza sebe već niz zapaženih nastupa a predstavljala je svojevrsnu atrakciju na Omiškom festivalu. Klapa ima repertoar na francuskom, engleskom i hrvatskom jeziku.

Da bi publici približio i jednu drugu vrstu a capella pjevanja, direktor Mijo Stanić pozvao je američki Studio 4 – Barbershop quartet, koji njeguje tradicionalni način pjevanja utemeljen još na prijelazu iz 18. u 19. stoljeće, pod utjecajem afro-američke glazbe. Ovo je bio njihov prvi nastup u Hrvatskoj, ali i u Europi.

Večer je nastavljena nastupom muške klape Croatia Munchen, koja djeluje još od 1989. godine. Osim klapske pjesme na njihovom se repertoaru nalaze sakralne i domoljubne pjesme, a održali su niz nastupa po Njemačkoj.

Iz Argentine nam je stigla odlična ženska klapa Valovi, koja s Omiškim festivalom ima potpisan ugovor o suradnji. Klapa je osnovana 2002. godine u Buenos Airesu. Članice klape Valovi iz Argentine oduševile su brojnu nazočnu publiku izvrsnim pjevačkim umijećem i atraktivnim nastupom. Članice su kćeri prve generacije emigranata i sve govore hrvatski jezik, a do sada su objavile dva kvalitetna CD-a. Prije dvije godine zajedno s muškom klapom BA, organizirale su prvi susret klapa u Argentini.

Zatim je uslijedio nastup klape Astoria iz New Yorka, koja je već od ranije poznata omiškoj publici. Većina članova klape je iz Dalmacije, a nedavnim nastupom u Medison Square Gardenu, kada su pred NBA utakmicu između Idiana Pacers i New York Knickers pjevali američku himnu na dalmatinski način, postali su atrakcija na You Tubeu.

Mijo Stanić je iskoristio ovu priliku da njihovom članu Timislavu Smodlaki uruči prigodni poklon, jer je jedini od izvođača nastupio i na prvom festivalu klapa u Omišu, sada već daleke 1967. godine.
Večer je završila kada su se na pozornicu popeli svi izvođači i zajedno s publikom zapjevali Da te mogu pismom zvati. Iz publike je stigao i poklon: Soparnik za poljičku nevistu / snahu , koji je uručen Višnji Tijardović

Nastup na 53. Omiškom festivalu bio je dio mini turneje koja je započela u Bolu na Braču, Šibeniku, Omišu, da bi završila na susretu klapa na Kruniku u Kučinama kraj Solina.

Podsjetimo, svakoj klapi nastup na prestižnom Omiškom festivalu predstavlja vrhunac karijere, pa tako i klapama iz hrvatskog iseljeništva. Festival je utemeljen 1967. godine i zaslužan je za očuvanje i razvoj klapske pjesme i hrvatskog glazbeno-tradicijskog blaga koje je uvrštenjem na UNESCO-v reprezentativni popis nematerijalne kulturne baštine čovječanstva, priznato kao svjetsko kulturno dobro od prosinca 2012.

Kao što je poznato - nastupe klapa iz iseljeništva Omiški festival je organizirao već dva puta i to 2006. i 2008. godine u suradnji s Hrvatskom maticom iseljenika. Mijo Stanić, ravnatelj Festivala dalmatinskih klapa Omiš, smatra ovakve susrete važnima za očuvanje hrvatske baštine među iseljenicima, kao i za prenošenje tradicije na mlađe generacije. Ovakve manifestacije sada se već događaju i u dijaspori, pa klape u iseljeništvu organiziraju večeri klapa na kojima sudjeluju hrvatske klape iz domovine, kao i klape iz raznih zemalja gdje žive Hrvati.










Wednesday, 10 July 2019

INSCRIPCION - 5º Encuentro Diáspora Croata Sudamericana

28, 29 y 30 de noviembre

BUENOS AIRES, ARGENTINA

 
Tenemos el agrado de invitar a usted al 5º Encuentro de la Diáspora Croata, donde las principales organizaciones y miembros de la diáspora croata de la región se reunirán para continuar propiciando el intercambio cultural, el desarrollo comercial y el fortalecimiento de los lazos con la madre patria, como es tradición en estos encuentros.
 
En esta oportunidad, el encuentro, organizado por la Cámara Argentino Croata de Industria y Comerciose llevará a cabo los días 28, 29 y 30 de noviembre en la ciudad de Buenos Aires y en él se abordarán los siguientes temas:
• Comercio entre Croacia y Sudamérica.
• Partnership entre empresas croatas y sudamericanas.
• Oportunidades y financiamiento de inversiones en Croacia.
• Retorno de los emigrados.
• Intercambio universitario.
• Aspectos relacionados con la identidad, el idioma y la cultura.
 
Para inscribirse, tenga a bien completar el formulario que encontrará al seguir el link con el botón de "Inscripción".
Inscripción
 

Thursday, 4 July 2019

5to Encuentro de la Diáspora Sudamericana


INSCRIPCIÖN: https://studiacroatica.blogspot.com/2019/07/inscripcion-5-encuentro-diaspora-croata.html


5to Encuentro de la Diáspora Sudamericana


Estimados,

Es grato dirigirnos a Usted para saludarlo y darle a conocer la realización del “5to Encuentro de la Diáspora Sudamericana” que CACIC está  liderando este año.

El evento, que reunirá a representantes de la sociedad civil de la región y de la República de Croacia y a la vez importantes representantes del gobierno croata, tendrá lugar en Buenos Aires, los días 28, y 29 de noviembre del presente año. 

De acuerdo a los eventos anteriores se han identificado varios temas de interés a los que se suman otros, así que "identidad", "idioma", "cooperación universitaria bilateral", "comercio e inversiones" y "retorno de emigrados a Croacia" estarán siendo debatidos por las distintas organizaciones, con el interés ultimo de elevar las conclusiones al gobierno croata. 

También estamos organizando junto con la Cámara de comercio croata (HGK) la visita de varias empresas croatas de distintos rubros que tienen el gran interés en el intercambio comercial con la empresas de la región.

Confiamos que el evento sea de su interés, y que acaso pueda acercarnos sus inquietudes e intereses para el temario.

Para mayor información visite: 5ta Diáspora Croata Sudamericana |

5ta Diáspora Croata Sudamericana |



Sin otro particular, me despido muy cordialmente.

Snjezana Strunje


Thursday, 27 June 2019

Inscripción de croatas más jóvenes a estudios universitarios de pregrado en la Univ. de Zagreb en el año académico 2019/2020. - Embajada de Croacia

Upis mlađih naraštaja Hrvata izvan Republike Hrvatske na preddiplomske sveučilišne studije Hrvatskih studija Sveučilišta u Zagrebu u akademskoj godini 2019./2020.

Posebna upisna kvota za Hrvate izvan Republike Hrvatske odnosi se na pripadnike hrvatske manjine u europskim državama (u Austriji, Srbiji, Sloveniji, Slovačkoj, Rumunjskoj, Makedoniji, Mađarskoj, Italiji, Crnoj Gori, Češkoj, Kosovu i Bugarskoj) i na Hrvate iseljenike u prekomorskim i europskim državama i njihove potomke.
Prava na školarinu, smještaj i prehranu studenata Hrvata izvan Republike Hrvatske izjednačavaju se s pravima studenata iz Republike Hrvatske.
Svrha je osiguravanja posebne upisne kvote poticanje povratka Hrvata i hrvatskih potomaka u Hrvatsku, a u slučaju hrvatskih autohtonih zajednica u dijaspori jačanje njihovih veza s Domovinom i očuvanje identiteta njihovih pripadnika.
Hrvatski su studiji utvrdili upisnu kvotu od ukupno 53 mjesta na svojih devet studija i elemente vrjednovanja za upis pristupnika u akademskoj godini 2019./2020.
Više informacija možete pronaći u brošuri na španjolskom jeziku, koja se nalazi u privitku ili na https://www.hrstud.unizg.hr/hrvati_izvan_rh   

Inscripción de las generaciones más jóvenes de croatas fuera de la República de Croacia a estudios universitarios de pregrado en la Universidad de Zagreb en el año académico 2019/2020.

La cuota de inscripción especial para croatas fuera de la República de Croacia hace referencia a los miembros de la minoría croata en los países europeos (Austria, Serbia, Eslovenia, Eslovaquia, Rumania, Macedonia, Hungría, Italia, Montenegro, República Checa, Kosovo y Bulgaria) y croatas emigrantes en los países de ultramar y sus descendientes.
Los derechos de matrícula, alojamiento y alimentación de los estudiantes croatas fuera de la República de Croacia son iguales a los derechos de los estudiantes dentro la República.
El propósito de asegurar una cuota de suscripción especial es alentar el regreso de croatas y sus descendientes a Croacia, y en el caso de las comunidades autóctonas de la diáspora, el fortalecimiento de sus vínculos con la Patria y la preservación de la identidad de sus miembros.
Se ha establecido un total de cuotas de inscripción de 53 lugares, en sus nueve estudios y elementos de evaluación para la inscripción en el año académico 2019/2020.
Puede encontrar más información en el folleto en español adjunto o en el siguiente linkhttps://www.hrstud.unizg.hr/hrvati_izvan_rh    
Veleposlanstvo RH u Buenos Airesu/

Embajada de la República de Croacia en Buenos Aires
Gorostiaga 2104
(1426) Capital Federal, Argentina
tel: +54 11 4777 6409
fax: +54 11 4777 9159